سلام!
در ادامه مطلب اون پايين مي پردازيم به اينکه چگونه وبلاگ نويس با کلاسي باشيم:
لازم به ذکر است که خود وبلاگ نويسي کاري بس شيک است و تلاش نگارنده اين ستور!! اينه که چه جوري شيک تر شيم.
اگه تازه مي خواين وبلاگ بسازين توجه داشته باشين که حتماً با اين جمله شروع شه : " من اينجا فقط واسه خودم و دل خودم مي نويسم". بعدش بايد بگردين وبلاگ هايي که سنگين و ادبي مي نويسند و پيدا کنين و اسمشون رو بغل وبلاگ خودتون بچسبونين, براي شروع من وبلاگ آيدا و علي عسگري رو پيشنهاد مي دم.
نکته خيلي مهم ديگه اينه که آدمي که وبلاگ مي نويسه همه چي بلده , و در همه علوم زمان خودش صاحب نظره, راجع به هر چي که خيال مي کنين بيشتر توش خنگولين نظر بدين و نقدش کنين و ازش ايراد بگيرين, غر بزنين که اين چه دنيايي است که دارين و مدام از آدم هاي دور و برتون ايراد بگيرين که شما رو درک نمي کنند.
يکي از لغاتي که ارتباط مستقيمي با کلاس وبلاگ داره استفاده از واژه آدم بزرگ ها است, حالا فرقي نمي کنه که شما چند سالتونه , همش بايد از دست آدم بزرگ ها و دنياي آدم بزرگ ها شاکي باشين,در اين راستا نگاهي هم به کتاب شازده کوچولو توصيه مي شه که لااقل بفهمين چي دارين مي گين.
هر وقت هنگام وبگردي در وبلاگ شهر يه وبلاگي رو پيدا کردين که اصلاً نفهميدين چي چي نوشته زودي راجع بهش بنويسين و رو اين نکته تاکيد کنين که سه ساعت داشتين همه آرشيوش رو مي خوندين .
هميشه توجه داشته باشين که وبلاگ نويس کلاً با بقيه موجودات فرق داره, پس اگه رفتين باشگاه انقلاب بعدش بايد بنويسين وسط دختر پسرهايي با اون تيپ ها و ادا ها احساس غريبي مي کردم و عين دهاتي ها فقط زل زده بودم بهشون ( توجه داشته باشن که دهاتي اينجا يعني آخر کلاس ).
به دوستاي ديگتون که وبلاگ مي نويسند بگين که شما رو خل و مشنگ بخونند که گويا خل بودن هم کلاس ويژه اي دارد ( مصاحبه نيک آهنگ رو تو کاپوچينو بخونين باورتون شه خل بودن يعني با کلاسي! ).
وبلاگ نويس اگه جايي بره و شب مست بياد خونه نبايد مستقيم اشاره کنه و فقط خيلي شيک بگه زودي بايد برم چون ممکنه با سر بيام تو کي بورد!
و در پايان يک وبلاگ نويس باکلاس هيچ وقت اينجا رو نمي خونه !
همين!
باي باي!!!